Zaila da esatea ezer ez dela betiko,
batez ere gogoratzen dudanean nolakoa izan zen gure lehenengo musua,
portale ilun horretan ezkutaturik geundenan, diskotekatik irtenda.
Begirada guztiak salatzen gintuen,
gure maitasuna ezinezkoa zen,
biok ondo genekien.
Baina nork esan zuen, nork maitatu behar genuen,
sexu bereko pertsonen artekoa, polita izan daiteke ere.
Jendea ezin ulertu zezan, gure arteko maitasuna,
pasatu genuen guztia, defendatu beharrezkoa dena.
Eta gaur demokraziaren bidean,
gure amets ezin beteak, egia bihurtu dira azkenean,
sinesgaitza dirudi, urte hauetan borrokatu duguna.
Euskadiko askatasuna, independentzia lortzea,
ez da herriaren arazo bakarra,
besteek bezala ez izatearen mespretxua,
desberdinak garenaren egunerokoa,
ezin jakin, imajinagaitza da bizi beharrezkoa.
Baina nola jakin gizarte honekin,
berekoiak egiten gaituena,
guk sufritu behar dugun guztia,
Jendearen isekak, barrutik akabatzen gaituena.
Askok erreza dela diote, beste pentsaera bat izatearena,
baina etxean bizi behar duguna, esaten dutenaren beldurra,
gure pertsonalitatea sortzen du, askotan gurekin bukatzen duen aldian.
Gure bizitza ilun bihurtzen da,
buru hiltzearen pentsamenduak ahul egiten gaitu,
zuek ezin jakin, txikitatik bizi behar duguna.
Indartsu egiten didan bakarra zutan pentsatzea da,
bai, elkarrekin geundenean, mundua geurea zen,
besteen hitzak, soinu hutsetan bihurtzen ziren,
ez zegoen beste ezer, zu ta nik, momentu bero horren jabeak.
Eta gaur demokraziaren bidean,
gure amets ezin beteak, egia bihurtu dira azkenean,
sinesgaitza dirudi, urte hauetan borrokatu duguna.
Elkarrekin gaueko besarkada guztiak,
amodioa egiten genuenean,
laztan sutsuak, ezer ez bazegoen moduan disfrutatzea.
Eta gaur demokraziaren bidean,
gure amets ezin beteak, egia bihurtu dira azkenean,
sinesgaitza dirudi, urte hauetan borrokatu duguna.
Denboraren menpean daude gure sentimenduak,
baina erraizun baldarrak alde batera utzita,
eskuak emanda ibili gaitezke, gran via osoan zehar.
Zutaz ahazteko asmoak.
Nork esan zuen gurea ez zela betiko?
zutaz oroitzen naiz bakoitzen,
gure azken momentuak etortzen zaizkit burura.
Enparantzatik pasiatzen naizenean,
eta bikoteak elkarrekin daudenean,
malkoak erortzen zaizkit begietatik,
zerutik euria erortzen den moduan.
Dena ahaztea, zutaz ahantzi,
gaurko ametsa, biharkoa, etzikoa,
gustiz beharrezkoa dena.
Behin lotu gintuena,
denboran zehar galdu egin da,
nere besoetatik ihesiz joan zaren bezala.
Oraindik ezinezkoa egiten zait,
egin zenidana, beste baten besoetan egotea,
nere egunerekoan idazten dudan bitartean.
Gutun bat idatzi nizun, postontzian ezin sartu,
zure erantzuna ezin jakin,
sentimendu estaliak dituzula badirudi.
Nork izan nintzen zuretzat?
hainbeste gau besarkatu egiten ginela,
eta gaur beste batekin maitatzen zarela.
Gau gehiegi daramat lo egin barik,
zu gabe ez dakit nola bizi,
gaurko ametsak, biharkoak, apurtutak daude niretzat.
Zutaz ahazteko asmoak, lagunen aholku zaharrak,
itxaropen galduak, guitarraren soinu hutsa,
abesti hau idazten dizudanean.
Oraindik ezinezkoa egiten zait,
egin zenidana, beste baten besoetan egotea,
nere egunerekoan idazten dudan bitartean.
Nitaz ahaztu, zutaz ezin ahaztu,
zurekin egotean sentitzen nituen tximeletak,
malkoen bidez ihes egin dute,
itsasontziek portutik aldentzen diren bezala.
Gau luzeak oraingoak,
zure izena errotulo guztietan ikusten dut,
kaletik ibilitzen naizenean.
Mezu bat zuretzat maitea,
izarren antzera desagertuko naiz zure bizitzatik,
gau ilun hauetan, beste besoen artean egingo dut lo.
zutaz oroitzen naiz bakoitzen,
gure azken momentuak etortzen zaizkit burura.
Enparantzatik pasiatzen naizenean,
eta bikoteak elkarrekin daudenean,
malkoak erortzen zaizkit begietatik,
zerutik euria erortzen den moduan.
Dena ahaztea, zutaz ahantzi,
gaurko ametsa, biharkoa, etzikoa,
gustiz beharrezkoa dena.
Behin lotu gintuena,
denboran zehar galdu egin da,
nere besoetatik ihesiz joan zaren bezala.
Oraindik ezinezkoa egiten zait,
egin zenidana, beste baten besoetan egotea,
nere egunerekoan idazten dudan bitartean.
Gutun bat idatzi nizun, postontzian ezin sartu,
zure erantzuna ezin jakin,
sentimendu estaliak dituzula badirudi.
Nork izan nintzen zuretzat?
hainbeste gau besarkatu egiten ginela,
eta gaur beste batekin maitatzen zarela.
Gau gehiegi daramat lo egin barik,
zu gabe ez dakit nola bizi,
gaurko ametsak, biharkoak, apurtutak daude niretzat.
Zutaz ahazteko asmoak, lagunen aholku zaharrak,
itxaropen galduak, guitarraren soinu hutsa,
abesti hau idazten dizudanean.
Oraindik ezinezkoa egiten zait,
egin zenidana, beste baten besoetan egotea,
nere egunerekoan idazten dudan bitartean.
Nitaz ahaztu, zutaz ezin ahaztu,
zurekin egotean sentitzen nituen tximeletak,
malkoen bidez ihes egin dute,
itsasontziek portutik aldentzen diren bezala.
Gau luzeak oraingoak,
zure izena errotulo guztietan ikusten dut,
kaletik ibilitzen naizenean.
Mezu bat zuretzat maitea,
izarren antzera desagertuko naiz zure bizitzatik,
gau ilun hauetan, beste besoen artean egingo dut lo.
Oroitzapenen menpe - Traducción
Mirando al cielo, paso así todas las noches,
Que fue lo que nos paso para terminar así?
Pienso en ti todo el rato,
la miradas tan frías que nos unieron,
son parte de mis recuerdos
al igual que tus dulces labios.
Los perdones no valen en esta historia,
ambos nos equivocamos, así son las cosas.
Tu mirada es dueña de mi mente,
a pesar de que sea tarde para cambiar las cosas,
esperanzas perdidas, deseos perdidos..
Que fue lo que nos paso? Nunca lo entenderé,
recuerdo tus palabras,
cada vez que me decías que me querías,
pero ahora es tarde para mirar atrás.
Equilibrio perdido, vida perdida,
sueños, sueños oscuros en esta triste noche.
Es tarde para que exprese mis sentimientos,
nuestros corazones están rotos ya,
las lagrimas caen de tus ojos,
mientras me despido de ti desde la estación de tren,
viene a mi mente todas toda nuestra historia,
y te prometo que pronto volveremos a estar juntos.
Te quiero corazón, ayer, mañana y siempre.
Que fue lo que nos paso para terminar así?
Pienso en ti todo el rato,
la miradas tan frías que nos unieron,
son parte de mis recuerdos
al igual que tus dulces labios.
Los perdones no valen en esta historia,
ambos nos equivocamos, así son las cosas.
Tu mirada es dueña de mi mente,
a pesar de que sea tarde para cambiar las cosas,
esperanzas perdidas, deseos perdidos..
Que fue lo que nos paso? Nunca lo entenderé,
recuerdo tus palabras,
cada vez que me decías que me querías,
pero ahora es tarde para mirar atrás.
Equilibrio perdido, vida perdida,
sueños, sueños oscuros en esta triste noche.
Es tarde para que exprese mis sentimientos,
nuestros corazones están rotos ya,
las lagrimas caen de tus ojos,
mientras me despido de ti desde la estación de tren,
viene a mi mente todas toda nuestra historia,
y te prometo que pronto volveremos a estar juntos.
Te quiero corazón, ayer, mañana y siempre.
Oroitzapenen menpe
Zerura begira, gau guztiak ematen ditut holan,
Zer gertatu zitzaigun horrela bukatzeko?
Zutan pentsatzen dut denbora guztian,
elkartu gintuen begirada hotz-hotzak,
nire oroitzapenaren parte dira,
zure ezpain gox-goxoek bezala.
Barkapenak ez dira balio istorio hontan,
biek okertu ginen, gauzak horrelakoak dira.
Zure begirada nere buruaren menpe da,
gauzak aldatzeko berandu izan hala,
esperantza galduak, desio galduak..
Zer gertatu zitzaigun? Ez dut inoiz ulertuko
Zure hitzak gogoratzen ditut,
maite zenidala esaten zenidan bakoitzean,
baina orain.. oso berandu da atzerantz begiratzeko.
Oreka galdua, bizitza galdua,
amets.. amets ilunak gau triste hontan.
Berandu da, nere sentimenduak adieraz ditzan,
gure bihotzak apurtutak daude jada,
malkoak zure begietatik erortzen dira,
nik tren geltokitik agurtzen zaitudan bitartean,
gure istorio guztia nere burura dator,
eta laister elkarrekin egongo garela zin egiten dizut.
Maite zaitut bihotza, atzo, bihar, ta beti.
Zer gertatu zitzaigun horrela bukatzeko?
Zutan pentsatzen dut denbora guztian,
elkartu gintuen begirada hotz-hotzak,
nire oroitzapenaren parte dira,
zure ezpain gox-goxoek bezala.
Barkapenak ez dira balio istorio hontan,
biek okertu ginen, gauzak horrelakoak dira.
Zure begirada nere buruaren menpe da,
gauzak aldatzeko berandu izan hala,
esperantza galduak, desio galduak..
Zer gertatu zitzaigun? Ez dut inoiz ulertuko
Zure hitzak gogoratzen ditut,
maite zenidala esaten zenidan bakoitzean,
baina orain.. oso berandu da atzerantz begiratzeko.
Oreka galdua, bizitza galdua,
amets.. amets ilunak gau triste hontan.
Berandu da, nere sentimenduak adieraz ditzan,
gure bihotzak apurtutak daude jada,
malkoak zure begietatik erortzen dira,
nik tren geltokitik agurtzen zaitudan bitartean,
gure istorio guztia nere burura dator,
eta laister elkarrekin egongo garela zin egiten dizut.
Maite zaitut bihotza, atzo, bihar, ta beti.
El amor..
He escrito tantas veces sobre el que se me acaban las palabras..
Es algo por lo que siempre he luchado en el caso de haber tenido oportunidad, las he tenido, todas y cada una de ellas las he dejado escapar, por miedo, por vergüenza, nunca lo sabré a ciencia cierta.
Durante años defendí el amor más que intenso que creí haber sentido por una persona.. Ahora, me doy cuenta de que ese amor.. Quizás nunca existió.
Se supone que.. Al igual que dicen las canciones, o los poemas de antiguos autores literarios y aquellos que hoy en día muy pocos conocen no hay amor si no hay compresión, nada es para siempre.. A no ser que.. Tu trates de que sea así.
Porque todos soñamos con ese amor de película, el príncipe azul que nunca aparecerá, la fama y la popularidad que te llevaría a acostarte cada fin de semana con una persona.. Porque vivimos engañados y pensamos que al igual que lo toco al vecino de al lado encontrar el amor verdadero pronto también será nuestro momento, el de encontrar a nuestra media naranja (la cual dudo que exista).
Durante meses.. Quizás años, me he limitado a dar consejos que he sido capaz de aplicar sobre mi misma con la intención de cuidar aquello que yo tenía para que saliese bien o para que aquellos que tenían algo mágico tratasen de mantenerlo en el caso de que fuese posible, por el contrario.. A la vez me he limitado a ser sincera con aquellas personas que he visto dolidas intentando salvar aquello que tanto querían a pesar de que estuviese completamente terminado, a abrirles los ojos, a no permitir que sufriesen tanto como lo he hecho yo durante años.
Que es el amor? Lo leo en libros, historias ficticias escritas por autores de poca monta, pero que significa realmente esa palabra?
Solo nosotros mismos seremos capaces de averiguarlo, no es así?
Que es el amor? Cariño, compresión, fidelidad, confianza, seguridad, estabilidad, querer a alguien desde hoy hasta el resto de tu vida?
Una caricia, un gesto, una mirada, un abrazo, un beso, el amor lo es todo, representa cientos de las palabras que encontramos escritas en el diccionario..
Es inexplicable, es solo algo que la propia persona es capaz de explicar cuando lo siente, o quizás aun sintiéndolo, no encuentra las palabras adecuadas para describirlo.
Simplemente es.. Sentir cerca a una persona aun estando lejos a 1000 km de distancia, que la persona que amas te diga todo a través una mirada, es vivir buenos momentos, es sentir un caluroso abrazo cuando lloras, no es un beso, son cientos de ellos.
Definitivamente.. Es una sensación inexplicable, incluso a mí, a estas alturas de la vida me sigue costando explicar que significa el amor.
Pero quien sabe, a lo mejor dentro de poco plasmo las palabras adecuadas aquí, por el momento, me queda interpretar vuestras palabras y tratar de sentir por mi misma todas aquellas historias que me contáis, esa gran espiral de sensaciones y emociones que sentís con vuestras parejas o con.. Quien sabe con quién, pero qué más da?
Mientras el amor aparezca.. Lo importante.. Es disfrutar.
Pronto.. (espero) Describiré que es realmente el amor para mí, pero primero tendré que encontrarlo.
The End.
He escrito tantas veces sobre el que se me acaban las palabras..
Es algo por lo que siempre he luchado en el caso de haber tenido oportunidad, las he tenido, todas y cada una de ellas las he dejado escapar, por miedo, por vergüenza, nunca lo sabré a ciencia cierta.
Durante años defendí el amor más que intenso que creí haber sentido por una persona.. Ahora, me doy cuenta de que ese amor.. Quizás nunca existió.
Se supone que.. Al igual que dicen las canciones, o los poemas de antiguos autores literarios y aquellos que hoy en día muy pocos conocen no hay amor si no hay compresión, nada es para siempre.. A no ser que.. Tu trates de que sea así.
Porque todos soñamos con ese amor de película, el príncipe azul que nunca aparecerá, la fama y la popularidad que te llevaría a acostarte cada fin de semana con una persona.. Porque vivimos engañados y pensamos que al igual que lo toco al vecino de al lado encontrar el amor verdadero pronto también será nuestro momento, el de encontrar a nuestra media naranja (la cual dudo que exista).
Durante meses.. Quizás años, me he limitado a dar consejos que he sido capaz de aplicar sobre mi misma con la intención de cuidar aquello que yo tenía para que saliese bien o para que aquellos que tenían algo mágico tratasen de mantenerlo en el caso de que fuese posible, por el contrario.. A la vez me he limitado a ser sincera con aquellas personas que he visto dolidas intentando salvar aquello que tanto querían a pesar de que estuviese completamente terminado, a abrirles los ojos, a no permitir que sufriesen tanto como lo he hecho yo durante años.
Que es el amor? Lo leo en libros, historias ficticias escritas por autores de poca monta, pero que significa realmente esa palabra?
Solo nosotros mismos seremos capaces de averiguarlo, no es así?
Que es el amor? Cariño, compresión, fidelidad, confianza, seguridad, estabilidad, querer a alguien desde hoy hasta el resto de tu vida?
Una caricia, un gesto, una mirada, un abrazo, un beso, el amor lo es todo, representa cientos de las palabras que encontramos escritas en el diccionario..
Es inexplicable, es solo algo que la propia persona es capaz de explicar cuando lo siente, o quizás aun sintiéndolo, no encuentra las palabras adecuadas para describirlo.
Simplemente es.. Sentir cerca a una persona aun estando lejos a 1000 km de distancia, que la persona que amas te diga todo a través una mirada, es vivir buenos momentos, es sentir un caluroso abrazo cuando lloras, no es un beso, son cientos de ellos.
Definitivamente.. Es una sensación inexplicable, incluso a mí, a estas alturas de la vida me sigue costando explicar que significa el amor.
Pero quien sabe, a lo mejor dentro de poco plasmo las palabras adecuadas aquí, por el momento, me queda interpretar vuestras palabras y tratar de sentir por mi misma todas aquellas historias que me contáis, esa gran espiral de sensaciones y emociones que sentís con vuestras parejas o con.. Quien sabe con quién, pero qué más da?
Mientras el amor aparezca.. Lo importante.. Es disfrutar.
Pronto.. (espero) Describiré que es realmente el amor para mí, pero primero tendré que encontrarlo.
The End.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

